Staðseting: Staðarnøvn í Skúgvi

Røtt innanfyri, tá kyrt er. Vestast undir Tvørbergi er ein lítil fles tætt í land.

Eitt sindur sunnan fyri Knút. Flesin sjálv er nakað langt úr landi, men millum hana og landið, eru ið hvussu er tveir boðar. Tað er røtt millum boðarnar, tá ið kyrt er. Á øðrum fjarar á fjøru, hin er undir.

Stutt frá landi. Altíð undir. Stutt frá landi, vanligt at sigla millum boðan og landi. Tríggir boðar út fyri Tórðarenni, liggja fram við og nær landi. Tann syðsti er undan á flóð, á hinum fjarar tað á fjøru.

Nakað frá landi. Farandi ímillum við øllum bátum, er altíð undan. Ein boði liggur tætt uttan fyri flesina, hann er undan á fjøru.

Annar heldur uttari, hin innari og heldur vestari. Bátur, sum roynir eftir fugli, plagar at fara millum teir, tá ið kyrt er. Tað er ikki farandi millum teir og landið.

Út fyri Selturhálsi. Røtt innafyri á flóð, tá ið kyrt er.

Tveir boðar. Teir eru tveir, liggja saman. Tað er røtt innanfyri teir, tá ið kyrt er. Tann heimari liggur djúpari. Tað fjarar á tí, sum grynnri liggur, tá ið tann minsti røringur er í sjónum.

Út fyri Skipurð — ella helst millum Skipurð og Stórurð. Var ein urðasteinur, nú førkaður so nógv útfrá, at hann er mestur undir á fjøru. Har sótu altíð álkur á.

Flúrur fastur í land. Hann er undir á flóð, ein útflái. Áin eitur Ærgisá.